HEAL DSpace

Συγγρού Φιξ_ Ο μύθος του νεότερου μνημείου

DSpace/Manakin Repository

Show simple item record

dc.contributor.author Ράμμου, Ιωάννα el
dc.contributor.author Rammou, Ioanna en
dc.date.accessioned 2015-12-08T09:56:29Z
dc.date.available 2015-12-08T09:56:29Z
dc.date.issued 2015-12-08
dc.identifier.uri http://dspace.lib.ntua.gr/handle/123456789/41758
dc.rights Default License
dc.subject Μύθος el
dc.subject Φαντασιακό el
dc.subject Μνημείο el
dc.subject Φιξ el
dc.subject Monument en
dc.subject Fix en
dc.subject Imagery en
dc.subject Conservation en
dc.subject Διατήρηση el
dc.title Συγγρού Φιξ_ Ο μύθος του νεότερου μνημείου el
dc.contributor.department Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο. Μεταπτυχιακή εργασία. Διεπιστημονικό - Διατμηματικό Πρόγραμμα Μεταπτυχιακών Σπουδών (Δ.Π.Μ.Σ.) "Αρχιτεκτονική - Σχεδιασμός του Χώρου : Σχεδιασμός - Χώρος - Πολιτισμός (Κατ. Α')" el
heal.type masterThesis
heal.generalDescription Στόχο της παρούσας εργασίας αποτέλεσε η διερεύνηση της συγκρότησης του νεότερου και σύγχρονου μνημείου με βάση τους όρους της κοινωνίας, των θεσμών και της αρχιτεκτονικής κοινότητας, με επίκεντρο το κτίριο της πρώην ζυθοποιίας Φιξ, της λεωφόρου Συγγρού, στην Αθήνα. Η επιλογή του συγκεκριμένου κτιρίου ως μελέτης περίπτωσης οφείλεται, πρώτον, στο ιδιόμορφο ιστορικό του, όσον αφορά στο χειρισμό του από τους θεσμούς όταν τέθηκε το ζήτημα της διατήρησης ή κατεδάφισής του, και δεύτερον -και κυρίως- στην ιδιαίτερα έντονη πόλωση των αντιδράσεων που προκάλεσε το γεγονός της μερικής κατεδάφισής του, με την κοινή γνώμη να εκφράζει πρωτοφανή επιθετικότητα απέναντι σε αυτό και τους αρχιτέκτονες να παρουσιάζουν ως «αδιαπραγμάτευτη» την «ανάγκη» να κηρυχθεί ως μνημείο. Η έρευνα οργανώθηκε σε δύο μέρη. Στο πρώτο μέρος της εργασίας, παρατίθενται αρχικά τα αποτελέσματα της έρευνας που πραγματοποιήθηκε στον καθημερινό τύπο, παρακολουθώντας την εξέλιξη της «υπόθεσης Φιξ» από την εγκατάλειψη του κτιρίου έως σήμερα, με τη μορφή μιας «αρχαιολογίας» του υπό εξέταση «μνημείου» και μιας παράθεσης των αντιπροσωπευτικότερων απόψεων που εκφράστηκαν από τους ειδικούς-αρχιτέκτονες και από την κοινή γνώμη. Στη συνέχεια παρουσιάζονται τα χαρακτηριστικά του κτιρίου που διεκδικούν το χαρακτηρισμό του κτιρίου ως μνημείου και αναλύονται τα αποτελέσματα της έρευνας σε σχέση με αυτά. Ως πηγή για την παραπάνω αναζήτηση επιλέγεται ο καθημερινός τύπος, καθώς παρουσιάζει τη στάση και των τριών βασικών ομάδων –της κοινής γνώμης, των επιστημόνων-αρχιτεκτόνων και της πολιτείας– σε μια κοινή πλατφόρμα επικοινωνίας. Επιδιώκεται ο περιορισμός των λημμάτων από τον καλλιτεχνικό τύπο, καθώς προορίζεται για αναγνώστες αντίστοιχων αντιλήψεων και ο -κατά το δυνατόν- παραμερισμός των πολιτικών αποχρώσεων από την πληροφόρηση του καθημερινού τύπου, προκειμένου να παρουσιαστούν οι αντιλήψεις των διάφορων ομάδων γύρω από το ζήτημα. Με βάση τα αποτελέσματα της πρώτης αυτής ενότητας προκύπτουν οι έννοιες-δείκτες που αποσαφηνίζουν τον τρόπο με τον οποίο κατασκευάζεται, στην ουσία, το νεότερο και σύγχρονο μνημείο και οι οποίες αναλύονται στο δεύτερο μέρος της εργασίας. Οι εικόνες που προβάλλονται μέσω των αρχιτεκτονικών ρευμάτων των κτιρίων που διεκδικούν το ρόλο του μνημείου, οι οποίες έχουν ως τελικό παραλήπτη την κοινωνία και αποτελούν συνήθως εκφράσεις του συλλογικού φαντασιακού, αντιμετωπίζονται ως «επιθυμητικές εικόνες» - σύμφωνα με τον όρο του Βάλτερ Μπένγιαμιν (Walter Benjamin)- και αποτελούν κεντρικό ερευνητικό εργαλείο. Το στοιχείο του μύθου βρίσκεται στη βάση της συλλογικής επιθυμίας, αποτελώντας τελικά το δείκτη ο οποίος υποδεικνύει κάθε φορά ποιες αρχιτεκτονικές μορφές και κτίρια θα αποτελέσουν μνημεία. Η έννοια του μύθου εντοπίζεται σε ένα δίκτυο όρων που συνδέονται με αυτήν του μνημείου, όπως η πρόοδος, η φαντασία και η ταυτότητα. Βασικό συμπέρασμα της συνολικής έρευνας αποτέλεσε το γεγονός ότι η μορφή που προβάλλεται μέσω του εκάστοτε αρχιτεκτονικού «ρυθμού» και η οποία προσλαμβάνεται μέσω των κτιρίων από την κοινωνία, συνδέεται με την έννοια του συλλογικού φαντασιακού, το οποίο μεταβαλλόμενο ανά εποχή, μεταβάλλει και τις επιθυμητές εικόνες της κοινωνίας, άρα και του επιθυμητού μνημείου. Μέσω της θεωρητικής έρευνας, το στοιχείο του μύθου, το οποίο εντοπίζεται στην έννοια του φαντασιακού, αναδείχθηκε σε συνιστώσα κεντρικής σημασίας για τη συγκρότηση του μνημείου. Το Φιξ δεν κηρύχθηκε ως μνημείο· χαρακτηρίστηκαν διατηρητέες οι δύο όψεις του. Μια νέα ζωή του κτιρίου, με τη λειτουργία του ως μουσείου, μπορεί να αναπληρώσει το προηγούμενο έλλειμμα που παρουσίαζε στη συλλογική συνείδηση για την ανάδειξή του σε μνημείο. Σε μια τέτοια περίπτωση, το χάσμα που παρουσιάστηκε στο παρελθόν, ανάμεσα στην ιδεολογικοποίηση του Φιξ ως μνημείου-διαθήκης του ιδιοφυούς αρχιτέκτονα Ζενέτου εκ μέρους των «ειδικών» αρχιτεκτόνων και στη μυθική επιθυμία του κοινωνικού φαντασιακού, θα γεφυρωθεί με την υβριδική νέα φύση του κτιρίου ως έκφραση της επιθυμητικής εικόνας του σημερινού φαντασιακού. el
heal.classification Αρχιτεκτονική el
heal.language el
heal.access free
heal.recordProvider ntua el
heal.publicationDate 2015-07-15
heal.abstract Στόχο της παρούσας εργασίας αποτέλεσε η διερεύνηση της συγκρότησης του νεότερου και σύγχρονου μνημείου βάσει των όρων της κοινωνίας, των θεσμών και της αρχιτεκτονικής κοινότητας, με επίκεντρο τον ελλαδικό χώρο και συγκεκριμένα το κτίριο της πρώην ζυθοποιίας Φιξ επί της λεωφόρου Συγγρού στην Αθήνα. Η επιλογή του συγκεκριμένου κτιρίου ως μελέτης περίπτωσης οφείλεται, αφενός, στο ιδιάζον ιστορικό του ως αντικειμένου θεσμικών χειρισμών, αφετέρου -και κυρίως- στην ιδιαίτερα έντονη πόλωση των αντιδράσεων που προκάλεσε το γεγονός της μερικής κατεδάφισής του, με την κοινή γνώμη να εκφράζει πρωτοφανή επιθετικότητα απέναντι σε αυτό και τους αρχιτέκτονες να παρουσιάζουν ως αδιαπραγμάτευτη την ανάγκη να κηρυχθεί ως μνημείο. Η έρευνα πραγματοποιήθηκε σε ένα πρώτο επίπεδο με την αναζήτηση στον ημερήσιο τύπο των γεγονότων και των θεσμικών ρυθμίσεων που διαμόρφωσαν την αρχαιολογία του κτιρίου και με τη δειγματοληψία αντιπροσωπευτικών απόψεων που διατυπώθηκαν από την κοινή γνώμη και από τους ειδικούς-αρχιτέκτονες. Τα αποτελέσματα αυτής της έρευνας οδήγησαν στις έννοιες-κλειδιά, οι οποίες μέσω ενός δεύτερου επιπέδου θεωρητικής διερεύνησης διασαφηνίζουν τη διαδικασία κατασκευής του μνημείου. Η αρχιτεκτονική μορφή που προβάλλεται μέσω του εκάστοτε «ρυθμού» των κτιρίων που διεκδικούν το ρόλο του μνημείου και η οποία προσλαμβάνεται τελικά από την κοινωνία, συνδέεται με την έννοια συλλογικού φαντασιακού, το οποίο μεταβαλλόμενο ανά εποχή, συν-μεταβάλλει την έννοια της επιθυμητικής εικόνας και, κατ’ επέκταση, του επιθυμητού μνημείου. Το στοιχείο του μύθου στη συλλογική επιθυμία αναδεικνύεται σε συνιστώσα κεντρικής σημασίας κατά την πρόσληψη του μνημείου, καθώς συναντάται ως θεμελιώδες στοιχείο σε ένα δίκτυο όρων που αφορούν στη μνήμη. Μεταξύ αυτών, βασικά ερευνητικά εργαλεία αποτέλεσαν οι έννοιες της προόδου, της φαντασίας και της ταυτότητας. el
heal.sponsor Η ολοκλήρωση της διπλωματικής εργασίας συγχρηματοδοτήθηκε μέσω του Έργου «Υποτροφίες ΙΚΥ» από πόρους του ΕΠ «Εκπαίδευση και Δια Βίου Μάθηση», του Ευρωπαϊκού Κοινωνικού ταμείου (ΕΚΤ) του ΕΣΠΑ, 2007-2013. el
heal.advisorName Τουρνικιώτης, Παναγιώτης el
heal.committeeMemberName Παρμενίδης, Γιώργος el
heal.committeeMemberName Μπελαβίλας, Νίκος el
heal.academicPublisher Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο. Σχολή Αρχιτεκτόνων Μηχανικών el
heal.academicPublisherID ntua
heal.numberOfPages 92
heal.fullTextAvailability true


Files in this item

This item appears in the following Collection(s)

Show simple item record