Η ακουστική ως κεντρικό αίτημα οργάνωσης του αρχιτεκτονικού σχεδιασμού: το παράδειγμα του Renzo Piano

DSpace/Manakin Repository

Show simple item record

dc.contributor.advisor Μωραϊτης, Κωνσταντίνος el
dc.contributor.advisor Moraitis, Konstantinos en
dc.contributor.author Χατζηκουτούλη, Βασιλική
dc.contributor.author Chatzikoutouli, Vasiliki
dc.date.accessioned 2012-09-15T11:24:46Z
dc.date.available 2012-09-15T11:24:46Z
dc.date.issued 2012-09-15
dc.identifier.uri http://hdl.handle.net/123456789/6576
dc.description 60 σ. en_US
dc.description.abstract Αντικείμενο της παρούσας εργασίας είναι η διατύπωση ενός ευρύτερου προβληματισμού για θέματα που αφορούν στην κατασκευή κτιρίων στέγασης μουσικών εκδηλώσεων, μέσω της παραδειγματικής παρουσίασης αιθουσών συναυλιών του Renzo Piano, ως αποτέλεσμα της γενικότερης συνθετικής προσέγγισης, σε συνδυασμό με την απαίτηση για ακουστική καταλληλότητα. Η αίθουσα συναυλιών εξετάζεται ως σημαντική πολιτιστική μορφή, που οφείλει να διαθέτει αρχιτεκτονική συγκρότηση με όρους πολιτιστικής προβολής και ταυτόχρονα ως μηχανισμός – κέλυφος που αγκαλιάζει τον ήχο, λειτουργώντας σαν μεγάλο, σε μέγεθος κτιρίου, μουσικό όργανο. Η εργασία έχει ως σκοπό να αναφερθεί στην προσπάθεια συμφιλίωσης της γενικότερης αρχιτεκρονικής ποιότητας του κτιριακού σχεδιασμού με την ειδικότερη ακουστική επίλυση, η οποία είναι απαραίτητη για την επιτυχία της συνολικής κτιριακής οργάνωσης, και να αποδείξει ότι η ακουστική επίλυση μπορεί να προτείνει εξαιρετικά ισχυρές αρχιτεκτονικές οργανώσεις, οι οποίες χαρακτιρίζονται από ιδιοτυπία, ενώ ταυτόχρονα διαθέτουν τεχνολογικό ενδιαφέρον και συμβολική ποιότητα. Η μελέτη χωρίζεται σε τέσσερεις ενότητες. Καταρχάς, περιγράφεται η συμπεριφορά του ήχου σε κλειστό χώρο και παρουσιάζονται τα στάδια εξέλιξης της αίθουσας συναυλιών, ενώ στη συνέχεια ακολουθεί η ανάλυση τριών σχεδιαστικών προσεγγίσεων του Renzo Piano για χώρους στέγασης της μουσικής (Parco della Musica, Auditorium Niccolò Paganini και μουσικός χώρος για την όπερα “Prometeo” του Luigi Nono) και η επιχείρηση συναγωγής συνολικών συμπερασμάτων. en_US
dc.description.abstract The purpose of this paper is to frame a speculation on issues concerning the construction of buildings housing musical events, through the presentation of Renzo Piano’s concert halls, as a result of the general synthetic approach, combined with the demand for acoustic suitability. The concert hall is examined as an important cultural form, which must have an architectural formation in terms of cultural promotion and as a mechanism – shell, embracing sound, working as a huge musical instrument. The study aims to report on the effort to reconcile the general architectural quality of the building design with the specific acoustical solution, and to prove that the acoustical solution may suggest very strong architectural organizations, which are characterized by singularity, while showing technological interest and symbolic quality. The study is divided into four sections. First, there is the description of the behavior of sound indoors and the presentation of the stages of development of the concert hall, followed by the analysis of three Renzo Piano’s design approaches for the housing of music (Parco della Musica, Auditorium Niccolò Paganini and musical space for Luigi Nono’s opera “Prometeo”) and the attempt to draw the overall conclusions. en
dc.language.iso el en_US
dc.subject Ακουστική en_US
dc.subject Acoustics en_US
dc.subject Αρχιτεκτονικός σχεδιασμός en_US
dc.subject Architectural design en_US
dc.subject Αίθουσες συναυλιών en_US
dc.subject Concert Halls en_US
dc.subject Renzo Piano en_US
dc.title Η ακουστική ως κεντρικό αίτημα οργάνωσης του αρχιτεκτονικού σχεδιασμού: το παράδειγμα του Renzo Piano en_US
dc.title.alternative Acoustics as a head request for the organization of the architectural design: the case of Renzo Piano en_US
dc.type Lecture en_US
dc.contributor.department Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο. Σχολή Αρχιτεκτόνων Μηχανικών

Files in this item

This item appears in the following Collection(s)

Show simple item record