Πειραματική διερεύνηση διάβρωσης χλωριόντων σε στοιχεία οπλισμένου σκυροδέματος υπό αξονική καταπόνηση

Μαράκης, Ιωάννης; Μουλουδάκης, Βασίλειος; Marakis, Ioannis; Mouloudakis, Vasileios

dc.contributor.author	Μαράκης, Ιωάννης
dc.contributor.author	Μουλουδάκης, Βασίλειος
dc.contributor.author	Marakis, Ioannis
dc.contributor.author	Mouloudakis, Vasileios
dc.date.accessioned	2026-03-03T11:35:47Z
dc.date.available	2026-03-03T11:35:47Z
dc.identifier.uri	https://dspace.lib.ntua.gr/xmlui/handle/123456789/63732
dc.identifier.uri	http://dx.doi.org/10.26240/heal.ntua.31427
dc.rights	Αναφορά Δημιουργού-Μη Εμπορική Χρήση-Όχι Παράγωγα Έργα 3.0 Ελλάδα	*
dc.rights.uri	http://creativecommons.org/licenses/by-nc-nd/3.0/gr/	*
dc.subject	Διάβρωση	el
dc.subject	Σκυρόδεμα	el
dc.subject	Ηλεκτρόνια	el
dc.subject	Αναγωγή υδροξυλίων	el
dc.subject	Χάλυβας	el
dc.subject	Χλώριο ασβεστίου	el
dc.title	Πειραματική διερεύνηση διάβρωσης χλωριόντων σε στοιχεία οπλισμένου σκυροδέματος υπό αξονική καταπόνηση	el
dc.contributor.department	Τομέας Δομοστατικής	el
heal.type	bachelorThesis
heal.classification	Ωπλισμένο σκυρόδεμα	el
heal.language	el
heal.access	free
heal.recordProvider	ntua	el
heal.publicationDate	2008-09-01
heal.abstract	Από τότε που ο άνθρωπος κατασκεύασε τα πρώτα του αντικείμενα από μέταλλα και κράματα, είδε πάνω τους τα αποτελέσματα της διάβρωσης. Το καθαρό μέταλλο τείνοντας να επανέλθει στην ενεργειακά υποβαθμισμένη αρ-χική του κατάσταση, έκανε τα αντικείμενα που εκείνη την εποχή χρησιμοποι-ούσε ο άνθρωπος, κυρίως μαχαίρια και κοσμήματα, να χάνουν την λάμψη τους και την στιλπνότητα τους. Η πρώτη προσπάθεια ερμηνείας του φαινομένου έγινε από τον Πλούταρχο τον 1Ο αιώνα μ.Χ. μετά από παρατηρήσεις στις επιφάνειες των ορειχάλκινων αγαλμάτων των Δελφών. Κατέληξε στο συμπέρασμα πως η δημιουργία των οξειδίων ήταν αποτέλεσμα της εξάχνωσης, ή διάχυσης όπως θα λέγαμε σή-μερα, του χαλκού. Μεγάλη ώθηση στην προσέγγιση του φαινομένου της διά-βρωσης έδωσαν οι εξελίξεις στον τομέα της ηλεκτροχημείας γύρω στο 1800. Όμως ουσιαστική βοήθεια για την ερμηνεία των διεργασιών της πραγματο-ποίησης της διάβρωσης έδωσε η διατυπωθείσα από τον Max Plank κατά το 1900 κβαντική θεωρία. Η ολοκληρωμένη πάντως ερμηνεία του φαινομένου της διάβρωσης και η διατύπωση του μηχανισμού της δόθηκε το 1958 από τον Wagner. Οι επιπτώσεις της διάβρωσης έχουν σήμερα μεγάλη οικονομική σημασία, τόσο με την ευρεία όσο και με την στενή έννοια του όρου. Από την μία πλευρά έχουμε την μείωση των αποθεμάτων των μετάλλων καθώς και την κατανάλω-ση μεγάλων ποσοτήτων ενέργειας για την παραγωγή και επεξεργασία τους, συνέπεια των οποίων είναι ένα συνεχώς αυξανόμενο κοινωνικό κόστος. Από την άλλη το κόστος για επιδιόρθωση ή αντικατάσταση σωλήνων, μεταλλικών στοιχείων μηχανών, πλοίων, γεφυρών, θαλάσσιων κατασκευών κλπ. είναι τε-ράστιο. Αυτό συμβαίνει κυρίως λόγω των επιπτώσεων του. Π.χ. όταν λόγω διάβρωσης δημιουργηθεί εσοχή στην επιφάνεια ενός μηχανικά καταπονούμε-νου τμήματος εγκατάστασης τότε μπορεί να επέλθει ψαθυρή θραύση ολόκλη-ρου του τμήματος ακόμα και αν η μηχανική καταπόνηση είναι κάτω του 90% του φορτίου θραύσης.Με βάση τα παραπάνω και δεδομένου ότι στον τομέα της διάβρωσης τα προβλήματα της θεωρίας και της πρακτικής είναι συνυφασμένα μπορούμε να κατανοήσουμε πόση σημασία έχει η έρευνα και η μελέτη πάνω σε αυτόν. Για την Ελλάδα ειδικότερα, η σημασία της μελέτης της διάβρωσης είναι α-κόμα μεγαλύτερη αφ’ ενός διότι όλες σχεδόν οι πόλεις και τα εργοστάσια είναι κοντά στην θάλασσα και αφ’ ετέρου διότι διαθέτει σημαντική ναυτιλία. Ιδιαίτε-ρα τα τελευταία χρόνια αυξάνεται σταθερά ο αριθμός κατασκευών που πα-ρουσιάζουν φθορές και βλάβες όχι τόσο λόγω μηχανικών αλλά περιβαλλοντι-κών δράσεων. Τα αίτια των φθορών αυτών είναι διάφορα. Η έντονη μεταπο-λεμικώς οικοδομική δραστηριότητα πραγματοποιήθηκε χωρίς κανόνες σχε-διασμού έναντι περιβαλλοντικών δράσεων και με σχετικά χαμηλές προδια-γραφές. Έτσι είχαμε γενικευμένη χρήση ανεπίχριστου σκυροδέματος χωρίς πρόσθετα κατασκευαστικά μέτρα αλλά και πολλά σφάλματα και αστοχίες υλι-κών κατασκευής κυρίως όσον αφορά την ποιότητα, την κατάσταση και το πά-χος των επικαλύψεων. Τέλος η ελλιπής γνώση των πολλών και σύνθετων μη-ανισμών φθοράς και προσβολής έχουν δημιουργήσει πολλές περιπτώσεις αναμενόμενης γήρανσης των παλαιών κατασκευών αλλά και πρόωρης αστο-χίας νέων κατασκευών (της τελευταίας 20-ετίας και 10-ετίας).	el
heal.sponsor	ΕΜΠ	el
heal.advisorName	Ζέρης, Χρήστος
heal.committeeMemberName	Ζέρης, Χρήστος
heal.academicPublisher	Σχολή Πολιτικών Μηχανικών	el
heal.academicPublisherID	ntua
heal.numberOfPages	212 σ.
heal.fullTextAvailability	false