dc.contributor.author | Κουτσιουμάρης, Διονύσιος![]() |
el |
dc.contributor.author | Χρονόπουλος, Αργύρης![]() |
el |
dc.contributor.author | Koutsioumaris, Dionysios![]() |
en |
dc.contributor.author | Chronopoulos, Argyris![]() |
en |
dc.date.accessioned | 2015-09-01T09:06:24Z | |
dc.date.available | 2015-09-01T09:06:24Z | |
dc.date.issued | 2015-09-01 | |
dc.identifier.uri | https://dspace.lib.ntua.gr/xmlui/handle/123456789/41143 | |
dc.identifier.uri | http://dx.doi.org/10.26240/heal.ntua.1208 | |
dc.rights | Αναφορά Δημιουργού-Όχι Παράγωγα Έργα 3.0 Ελλάδα | * |
dc.rights.uri | http://creativecommons.org/licenses/by-nd/3.0/gr/ | * |
dc.subject | Μανχάταν | el |
dc.subject | Ουρανοξύστης | el |
dc.subject | Νεωτερικότητα | el |
dc.subject | Μοντέρνο | el |
dc.subject | Σχίσμα θεωρίας-πρακτικής | el |
dc.subject | Manhattan | en |
dc.subject | Skyscraper | en |
dc.subject | Modernity | en |
dc.subject | Bruno Latour | en |
dc.subject | Le Corbusier | en |
dc.subject | Ferriss Hugh | en |
dc.subject | Harvey Wiley Corbett | en |
dc.subject | Nikolaus Pevsner | en |
dc.subject | Kaufmann | en |
dc.subject | Sigfried Giedion | en |
dc.title | Ένα μοντέρνο Μανχάταν | el |
dc.title | A modern Manhattan | en |
dc.type | Διάλεξη | |
heal.type | learningMaterial | el |
heal.classification | Modernism (Aesthetics) (URL: http://id.loc.gov/authorities/subjects/sh85086444) | en |
heal.language | el | el |
heal.access | campus | el |
heal.recordProvider | ntua | el |
heal.publicationDate | 2015-07-13 | |
heal.abstract | Η έρευνά μας ξεκινά με μια προσπάθεια ιχνηλάτησης της έννοιας του όρου “Μοντέρνος” και της επέκτασής του στην αρχιτεκτονική για τη νοηματοδότηση εκείνου που αποκαλούμε Ευρωπαϊκό Μοντέρνο Κίνημα. Θεωρούμε ότι η δια της σύμβασης δέσμευση ενός ισχυρού όρου όπως το “Μοντέρνο” από το συγκεκριμένο αρχιτεκτονικό κίνημα υποθάλπει ένα καίριο ερώτημα: τι μπορεί να σημαίνει και πώς επηρεάζει τις διαδικασίες “προόδου” ο εγκλεισμός μιας έννοιας που υπονοεί τις αέναες διαδικασίες νεωτερικότητας σε συγκεκριμένα χρονικά πλαίσια; Το ερώτημα ενδυναμώνεται μέσα από την εξέταση των ρητορικών εντός της περιόδου θεωρητικής εγκαθίδρυσης του Κινήματος. Παρατηρείται η έντονη διεκδίκηση από πλευράς Ευρωπαίων να αποκαλούν εαυτούς “Μοντέρνους”. Διεκδίκηση και διαγραφή του παρελθόντος. Παράλληλα εξαπολύεται ρητή επίθεση από πλευράς Le Corbusier προς την απέναντι πλευρά του Ατλαντικού, προς το “δειλό» Μανχάταν: τελικά ποιος έχει το δικαίωμα να λέγεται Μοντέρνος; Οι καταγγελίες, μάς στρέφουν στη μελέτη της αρχιτεκτονικής παραγωγής του όψιμου Μανχάταν. Χρονολογικό ορόσημο το ταξίδι του Le Corbusier στην Αμερική, το 1935. Ως οδηγός των καταγγελιών επιλέγεται το βιβλίο “When The Cathedrals Were White”, στο οποίο ο τελευταίος καταγράφει τις εμπειρίες του στην Αμερική. Χρησιμοποιώντας ως βασικό εργαλείο ανάγνωσης το αναδρομικό μανιφέστο του Rem Koolhaas “Delirious New York”, αναζητούμε στο Μανχάταν, της περιόδου 1890-1935, τις διαδικασίες εκμοντερνισμού του θεωρώντας τες υπό το “Μοντέρνο Σύνταγμα” του Bruno Latour, όπως αυτό περιγράφεται στο βιβλίο του “We Have Never Been Modern”. Στόχος της διάλεξης είναι να χειραφετήσει το Μανχάταν από τις κατηγορίες του “θεωρών εαυτόν Μοντέρνο” Le Corbusier και να το αναδείξει Μοντέρνο μέσα από την εισαγωγή του όρου της διαδικασίας της νεωτερικότητας. Για ποιο λόγο περιγράφουμε τις προαναφερθείσες διαδικασίες του Μανχάταν προκειμένου να το χειραφετήσουμε; Μα γιατί αυτές αποτέλεσαν το context μιας γης χωρίς context. Μέσα από αυτές εκκολάπτεται μια πραγματικότητα Μοντέρνα στο βαθμό που θα μπορούσε να αποκαλεστεί ιδιωματική. | el |
heal.abstract | Our research begins with the endeavor to track down the notion of the term “Modern” as well as its extension in the discipline of architecture so as to significate what we have come to call European Modern Movement. We believe that the commitment through convention of such a powerful term as “Modern” by the specific architectural movement foments a key question: what may it mean, and how does the confinement of a term- which implies the perpetual processes of modernity- in specific time frames, influence the processes of “progress”? The question strengthens through the examination of the rhetorics within the period of the theoretical establishment of the Movement. We observe the intense claim by terms of the Europeans to call themselves “Modern”. Claims and erasure of the past. Alongside, an explicit attack is fired by Le Corbusier towards the opposite side of the Atlantic, towards the “timid” Manhattan: eventually who has the right to be called Modern? The indictments leads us to the study of the architectural production of the late Manhattan. Time landmark is the travel of Le Corbusier to America, in 1935. As a guide of indictments we chose the book “When The Cathedrals Were White”, in which the architect records his experiences in America. By using as the basic tool of identification the retroactive manifesto of Rem Koolhaas “Delirious New York”, we search out in the 1890-1935s Manhattan, for the processes of modernization under the speculation of the “Modern Constitution” as the latter has been described in Bruno Latour’s book “We Have Never Been Modern”. This lecture aims at emancipating Manhattan from the indictments of the “self-regarding Modern” Le Corbusier and at declaring it Modern through the introduction of the term of process of modernity. Which is the reason why we describe the above processes of Manhattan so as to emancipate it? Because these have constituted the context of a context-free land. Through these a reality hatches, a reality so Modern that could also be called vernacular. | en |
heal.advisorName | Τερζόγλου, Νικόλαος - Ίων | el |
heal.advisorName | Κούρκουλας, Ανδρέας | el |
heal.committeeMemberName | Φατσέα, Ειρήνη | el |
heal.committeeMemberName | Ντάφλος, Κωνσταντίνος | el |
heal.academicPublisher | Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο. Σχολή Αρχιτεκτόνων Μηχανικών. Τομέας Αρχιτεκτονικής Γλώσσας, Επικοινωνίας & Σχεδιασμού | el |
heal.academicPublisherID | ntua | el |
heal.numberOfPages | 210 | el |
heal.fullTextAvailability | true |
Οι παρακάτω άδειες σχετίζονται με αυτό το τεκμήριο: